سال 1395 هجری خورشیدی سپری شد. این سال هم همانند سالهای پیش برای همگان قرین شادی ها و غم ها، فرازها و فرودها و کامیابی ها و ناکامی ها بود. برای ماهروز اما سالی 95 در کل سال خوبی نبود. گرفتاری های شخصی و مشکلاتی که پیش آمد اجازه نداد که ماهروز مرتب و منظم به روز شود. این وضع در نیمه دوم سال شدت گرفت

ماهروز دیروز به دلیل یک نقص فنی در سیستم پرشین بلاگ، به روز نشد. انشاءالله بزودی پست جدیدی خواهم نوشت. موفق باشید.

انجمن علمی دانشجویان گروه تاریخ و تمدن اسلامی قرار است این هفته، روز دوشنبه 16 اسفند ساعت 12 14 نشستی برگزار کند با عنوان « تاریخ از دریچه داستان ». قرار است در این جلسه من در باره «مرز داستان و تاریخ» و دکتر گوهری در باره «ضرورت های داستان خوانی برای دانشجویان تاریخ » سخن بگوییم و در انتها نیز داستان تاریخی سرخ و سفید اثر آقای یزدانی خرم توسط آقای فرهاد حاجری، دانشجوی دوره دکتری، معرفی و نقد شود. به این بهانه نوشته ای قدیمی را که با این موضوع نسبتی دارد، در این پست آورده ام.یک بار دوستی پرسیده بود: بجز هنرمندان، کسان دیگر هم چهره دگرگون شده ای از حوادث تاریخی به دست می دهند. بنابراین چرا کار هنرمندان مورد انتقاد قرار نمی گیرد ولی کار دیگران ناپسند قلمداد می شود؟ آنچه در این باره باید گفت این است که میان آن دیگران و ارباب هنر در رجوع  به واقعیت های تاریخی و ارائه آنها تفاوت هایی وجود دارد: این ذات هنر است که هنرمند را وادار می کند  تا به دستکاری در واقعیات بپردازد، زیرا اصولا یک اثر هنری، تنها با دستکاری در واقعیت شکل می گیرد و گرچه

از آخرین پستی که در ماهروز گذاشتم، دو ماه می گذرد. وعده کرده بودم که « اندر مصائب اسباب کشی » مطلبی بنویسم. دو ماه گذشت و مشکلاتی دیگر باعث شد که نتوانم آن را بنویسم و ماهروز ماند و به روز نشد. گذشت زمان هم کار خود را کرد و اکنون دیگر آمادگی نوشتن آن پست را هم ندارم. از این بابت از همه مراجعه کنندگان پوزش می خواهم. بنابراین ماهروز کار خود را با مطالبی دیگر ادامه خواهد داد. موفق باشید و گرفتاری نداشته باشید.

شعبه 2 انتشارات امام مشهد که باعنوان پردیس کتاب از چند ماه پیش فعالیت خود را آغاز کرده است، در ابتکاری بسیار خوب، ماهی یک بار، صبح جمعه، جلسات بررسی و نقد کتاب برگزار می کند. امروز 29 بهمن در پنجمین جلسه از این سلسله جلسات، کتاب هنر چگونه می تواند زندگی شما را دگرگون کند اثر آلن دو باتن و جان آرمسترانگ، ترجمه خانم گلی امامی با حضور مترجم مورد بحث و بررسی قرار گرفت. دیگر مترجم مشهور، عبدالله کوثری، نیز در بخشی از این جلسه به بیان مطالبی در باره ادبیات پرداخت. مشتاقان مشهدی زیادی در این مجلس حضور داشتند و در پایان شماری از آنان به طرح سوالاتی و بیان نظرات خود پرداختند. من که همراه پسرم، علی، به این نشست رفته بودم، از همان اول رفتم کنار پنجره بزرگ سالن نشستم و هم از آنچه مترجم و سخنرانان و پرسشگران گفتند، لذت بردم و هم از تماشای بارانی که از آسمان می بارید و درخت و دیوار و سنگ و گیاه را می شست و تازه می کرد. صبح جمعه دل انگیزی بود.

شمار قابل توجهی از روحانیون و مراجع، 220 نماینده مجلس و شمار زیادی از شخصیت های دانشگاهی و نخبگان فرهنگی اخیرا در نامه ای که به روسای قوا نوشتند، ضمن ابراز نگرانی از تخریب بافت قدیمی اطراف حرم حضرت رضا (ع) خواستار حفظ باقی مانده این بافت و احیاء بخش های تخریبی شدند. تهیه و امضا و ارسال این نامه در نوع خود قابل تحسین و همنوایی رجال دین و سیاست و علم در این مورد خاص بسیار جالب توجه است، اما به نظر می رسد نگارش این نامه با سالها تاخیر صورت گرفته و این یعنی آن که بسیاری از فرصت ها از دست رفته است. طرح تخریب بافت سنتی و ساخت و سازهای جدید در اطراف حرم از حدود بیست سال پیش آغاز شد و در جریان تخریب این بافت، چه بسیار مساجد و حسینیه ها و کاروانسراها و کوچه ها و منازل و گرمابه ها و ... با بولدوزر تخریب شد و جالب این که بجز از مردم ساکن در این بافت که گاه به خاطر احساس جفایی که در حق شان رفته، گله و شکایتی به گوش می رسید، دیگر صدایی از کسی بلند نشد و یا اگر شد شنیده نشد. من خود بارها در کلاس تاریخ هنراسلامی، به این موضوع انتقاد کردم؛ بارها گفتم که تخریب بناهای چندصد ساله و یا از بین بردن نام های